donderdag 17 november 2016

Fileleedvermaak

 
Gistermorgen twijfelde ik of ik met de auto zou gaan. Het was pokkeweer. Het regende hard. Ook was ik de avond ervoor naar de kroeg geweest en het kostte mij wat moeite op te staan. Maar ik besloot niet te versagen en ging op stap met 'De Bak'. Terwijl de regen kletterde op mijn Sinnerkap hoorde ik 's morgens al dat het een hele zware ochtendspits was. Ik merkte er weinig van, vond het zelfs opvallend rustig. Op de terugweg was er helemaal sprake van fileleedvermaak. Op de radio sprak men van een verkeersinfarct rond Amsterdam. Wat was ik blij toch met 'De Bak' te zijn gegaan. Wat reed ik heerlijk door .... terwijl ik de auto's op de Westrandweg zag aansluiten.     
 
Verkeersinfarct Amsterdam, de blauwe lijn is de globale route van 'De Bak'.

Natuurlijk waren er kamervragen achteraf. Hoe konden al deze files ontstaan? Welke files? Het hangt helemaal af van je perspectief..

zondag 13 november 2016

Sterren

Op 30 maart 2015 werd 'De Bak' een drie sterren Strada, op 15 februari 2016 werd de 4e ster behaald. Inmiddels ben ik op weg naar de 5e ster. Een paar weken geleden publiceerde Birger dat hij zijn 6e ster behaald heeft. Ik vond het een mooie sticker!




Maar er ontstonden toch wat vragen.

De centrale vraag was:

Horen de sterren bij de fiets velomobiel of bij de fietser velonaut? 


Mijn blogberichten en ook die van anderen, suggereren dat de ster bij de fiets velomobiel hoort. We maken namelijk een foto van de kilometerteller, publiceren dat misschien op een blog en plakken het aantal bijbehorende sterren op onze fiets velomobiel. Zo gaat het bij mij tot nu toe ook.

Toch vind ik dat niet het hele verhaal. Begin je dan weer overnieuw met een nieuwe fiets velomobiel? De sterren zijn ook jouw sterren, die zeggen iets over de velomobilist. Totaalafstanden van de fiets kan je toch al vinden op de website velomobiel.nl.    

Ooit heb ik via blogs begrepen dat ik minimaal 50.000 kilometer moest fietsen velovaren voordat ik mij een ervaren velovaarder mocht noemen. Ik heb het in een ouder blogbericht toen als volgt gedefinieerd:

Tot 10.000 kilometer ben je een nieuweling
10.000 - 50.000 ben je een licht gevorderde
Vanaf 50.000 mag je je ervaren noemen en ben je onderdeel van een select groepje.

Kortom, de sterren horen bij de velonaut, en niet bij de fiets velomobiel. Wat mij betreft kan het ook als een combinatie van grote sterren voor elke 50.000 en een kleine ster voor 10.000 extra. 

Ik ga eens kijken of ik wat kan laten afdrukken, en dat ik die op aanvraag kan uitdelen.


Even voor de duidelijkheid:
De sterren horen alleen bij velomobielen, Bromptons, Gazelles, ligfietsen, kinderfietsen en rollators tellen niet mee!

zondag 6 november 2016

Quattrovelo en QuestXS

Ook ik heb de Quattrovelo geprobeerd. Vorige week zaterdag werden we wakker en het bleek prachtig weer. Het begon de laatste tijd al te kriebelen om misschien eens naar een nieuwe velomobiel te gaan kijken. Ik had Ymte de week ervoor al gemaild met wat vragen over zijn producten, maar ik wilde natuurlijk de Quattrovelo ook proberen. Petra had ook meteen zin om te gaan en wilde ook wel eens wat proberen.
Aan het einde van de ochtend waren we er en de fietsen werden klaargemaakt. Allert en Theo blijven twee bijzondere mensen. Hoewel ik al vaak bij hen over de vloer ben geweest, moet het ijs eerst altijd weer even breken. Allert paste zijn fiets aan voor gebruik door mij, we verschillen behoorlijk wat in lengte, dus er moest flink gewerkt worden. Petra ging een QuestXS proberen. Zij is 1,57, met als gevolg dat de ingrepen in de XS nog wat grootschaliger waren. Theo pakte op een gegeven moment de zaag om de voetengaten uit te zagen. Petra had toen helemaal zoiets van 'Wat doen ze nou?'

Nadat alles was ingesteld op stap. We zouden een proeftochtje gaan doen van ongeveer een uur. Twee schuimkappen voor de zekerheid mee achterin de grote bagageruimte van de Quattrovelo. Als je ermee zou gaan kamperen neem je zeker teveel spullen mee. Instappen in de Quattrovelo is geen probleem, geen krap instapgat zoals in de DF.  Het kliksysteem voor de versnellingen zat niet in mijn Strada en was even wennen. We reden maar gewoon een kant op, richting het Ketelmeer. De ruime draaicirkel in vergelijking met de Strada is echt even wennen. Regelmatig schuurden de wielen tegen de randen van de wielkast. Later op het proefrondje ging dat al wat beter. Je moet echt op een heel andere manier sturen, de huidige questrijders zijn dit natuurlijk al gewend. Mijn hiel kwam regelmatig tegen de rand van het voetengat, dat soms vervaarlijk kraakte. Maar ja, de fiets is van Allert, dus het is logisch dat dat gebeurt, ik ben nou eenmaal wat korter. Zoals verwacht is de fiets heel stabiel en kan je mogelijk hard door de bochten heen, maar je kan, door de wielkap geen scherpe bochten maken. Dus je kan hard door flauwe bochten. Eerder had ik ook op het open frame gereden en daarmee kon je veel scherpere bochten maken, dat was ook heel stabiel, maar ik vroeg mij af of de extra stabiliteit echt nodig was. Nu heb ik ooit wel eens iemand horen zeggen: 'Zeventig procent van de velomobilisten is al eens op zijn kant gegaan, de andere dertig procent moet nog'. Ik realiseerde mij tijdens het fietsen met de Q dat de Strada in scherpe bochten mogelijk zelfs instabieler is, juist omdat je de wielen meer kan draaien en dat je daarmee de fiets eigenlijk versmalt. Qua snelheid vond ik hem vergelijkbaar of misschien iets sneller dan mijn Strada. Ik heb nog even geprobeerd een zo hoog mogelijke snelheid te fietsen en kwam uit op 51 kilometer per uur met een heel licht windje (windkracht 1 of 2) schuin achter. Dat vond ik niet verkeerd.






Prima zicht naar voren

Op een ongelijke ondergrond vond ik de Q wat waggelen, dat voelt aan het begin wat raar, maar is het gevolg van de vier wielen. Op een ongelijke ondergrond komt er soms een wiel iets van de grond en dan zakt de fiets weer in. Een tafel met 3 poten staat altijd met alle poten op de grond, een tafel met 4 poten kan wat wiebelen, zo lijkt het ook met de Q te zijn. Omdat je aandrijving hebt op de twee achterwielen achter hou je wel altijd tractie, al kan een van de wielen soms doorslippen. Allert gaf later aan dat de QuattroDF, voor zover nu bekend, maar door 1 wiel wordt aangedreven en dat dat mogelijk een probleem kan zijn om altijd voldoende tractie te houden. Het zicht vanuit de fiets naar voren is prima, naar achteren vond ik het onvoldoende, maar dat kwam ook omdat er maar 1 spiegel opzat. Ik zou sowieso aan beide kanten een spiegel willen, dan is voor mij dat probleem opgelost. De kap van Allert vond ik ook prima, maar is optioneel. Er zit een heel mooi vizier op, waarop ook nog eenvoudig een 'pinlock' gemonteerd kan worden. Volgens Allert beschermt de kap de kalende man ook goed tegen verbranden van de kop. De kap moet wel met twee klittebandjes gefixeerd worden, maar dat was geen probleem. Instappen met ook nog een schuimkap leek mij lastiger, maar heb ik niet geprobeerd. Tenslotte vind ik de fiets wel groot, of in ieder geval groot overkomen. Hij is 20 centimeter langer dan de Strada, maar ook breed tot achter aan toe. Kortom, een bijzondere fiets, zeker zo snel als de Strada. Toch had ik niet het verliefde gevoel bij deze fiets wat ik eerder wel bij de Strada had. Ik wil sowieso nog verder kijken.


In de tussentijd zat Petra in de QuestXS. Na een moeilijk begin ging het steeds beter. Voor haar was het natuurlijk helemaal nieuw. En ze fietst al niet zoveel, maar dat zou kunnen veranderen. Haar woon - werk verkeer is een ruime 20 kilometer, dus prima te doen met een velomobiel. Op de terugweg hebben we een hele tijd op een kruissnelheid gereden van ongeveer 28-29 kilometer per uur en zij was verbaasd hoe gemakkelijk dat ging. Het had soms wel wat sneller gemogen ... Ze zat er prinsheerlijk in en was helemaal enthousiast na afloop. Als ik iemand wist die een tweedehands te koop had, dan was ze zeker geïnteresseerd. Ze had ook al naar fietspaden zitten kijken op haar woon - werk route.

Petra prinsheerlijk in de QuestXS

Het leuke na terugkomst was dat Allert en Theo dan ook helemaal loskomen, enthousiast over de techniek. Allert ging weer schommelen op diverse fietsen om het rolcentrum uit te leggen. Ik zie Allert dan echt glimmen, heel mooi!


Tenslotte, iets heel anders, heb ik ook de uitslag van de MRI scan. Ze kunnen het niet goed zien, maar vermoeden toch een gescheurde meniscus. Dat kan met een kijkoperatie worden opgelost. Ik heb alleen momenteel zo weinig last ...  Ik weet het nog niet, maar ik vermoed dat ik dit uiteindelijk wel zal laten doen.

zondag 23 oktober 2016

Bebop pedalen en overige zaken.

Nadat ik eind augustus weer last kreeg van mijn knie, ben ik toch maar weer eens aan de slag gegaan in de hoop deze problemen op te lossen. Fietsen ging eigenlijk wel redelijk pijnvrij, maar lopen daarna was moeizaam. Pijn aan de buitenkant van de knie. Het was op sommige dagen een opgave om 200 meter te lopen. Waar komt die ellende toch vandaan? Er moet iets gebeuren. Natuurlijk weer het medische circuit langs en komende week gaat er weer een MRI plaatsvinden, terwijl het gelukkig een stuk beter gaat. Ik hoop dat de MRI dit duidelijk maakt. Soms vraag ik mij af waarom ik dit circuit weer inga, maar ja, ik zou toch ook graag weer in de bergen willen lopen met rugzak en dat kan ik nu wel vergeten. Toch heb ik ook een kleine verandering aan de fiets doorgevoerd. Ik heb bebop pedalen besteld bij velomobielonderdelen.nl en deze op de fiets gezet. Ik begreep dat ze in de Benelux alleen via Wim Schermer te verkrijgen zijn. Bebop pedalen geven de voet meer bewegingsruimte en je kan de voet tot 20 graden draaien. Nu vind ik zelf dat mijn voeten wel erg in een keurslijf zitten in SPD pedalen en ik heb het gevoel dat dit niet goed is voor mijn knieën. Een paar dagen na de bestelling kreeg ik het pakje thuis en ik ging eens kijken. Wat een schattige kleine pedalen.


Schattige kleine pedalen

Verder zat er een heleboel spul bij, maar het enige wat ik verder nodig had waren de moertjes en de plaatjes. De plaatjes passen gewoon op een SPD schoen, dus ik kon ze er zo indraaien. Wel moest er rubber van de binnenkant van mijn schoen afgehaald worden om goed in de pedaal te klikken. De pedalen verwisselen was lastiger, ééntje kreeg ik niet los. Met een handigheidje van Tante Lies lukte dit uiteindelijk toch, wel met een kromme verwarmingsbuis tot gevolg. De nieuwe pedalen konden gemonteerd worden. Verder moesten er nieuwe schoenen gekocht worden voor de Seiran en de Trek. Het zijn prachtige Sidi schoenen geworden. Zoiets waar Walter ook altijd mee fietst. Ik heb deze schoenen ook geprobeerd in 'De Bak', maar harde zolen zijn daar geen succes, te grote kans om van de brug te glijden met instappen.

Ervaringen met Bebop

Ik heb er nu ongeveer 1000 kilometer mee gereden en ze bevallen goed. Ze zijn wel even wennen. Het lijkt soms of je voet helemaal niet vast zit in de pedalen. En een enkele keer bleek dat ook het geval. Ik zou ze misschien wel iets strakker willen zetten, maar dat lijkt niet mogelijk. Wel merk ik dat de korte pedalen ook wat nadelen hebben. Als ik op de grote plaat rij voel ik de kettingbuis langs mijn benen gaan. Ook kan ik mij voorstellen dat ik deze pedalen niet op mijn MTB wil hebben, dan zou ik voor mijn gevoel denk ik veel te los zitten. Toch over het geheel genomen ben ik tevreden en zal ik deze pedalen de komende tijd blijven gebruiken.

De afgelopen dagen heerlijk van het mooie weer geprofiteerd o.a. met een heerlijke rit over de Utrechtse Heuvelrug en met 72 km p/u van de Amerongse Berg af (ik had harder gekund maar er zaken auto's voor mij arghh..).



Onderweg wel een irritant geklik. Het was weer zover, een trapasbeugel is gebroken.



Mijn voorraad begint ook weer op te raken, dus ik heb Erwin gevraagd komende week, wanneer hij Tante Lies ophaalt, een paar beugels mee te nemen. Kan ik voorlopig weer voort. En als je aan het één begint, blijkt er nog meer aan de hand. Ineens zag ik dat de rubberen ring bij de veerpoot het ook begeven had. Ook meteen even gewisseld.

Rubberen ring heeft het begeven


Vandaag van Utrecht naar Zaandam getrapt en thuis de winterbanden gemonteerd. Het wordt nu echt natter op de weg.


Schellingwoude brug