woensdag 15 februari 2017

Rokjesdag voor velovaarders

Ik verheug me met dit weer alweer op 'rokjesdag'. En voor mij was dat vandaag al werkelijkheid. Ik heb voor het eerst weer zonder kap gereden, kortom 'rokjesdag voor velovaarders'. De sneeuw verdwijnt voor de zon.

 

maandag 13 februari 2017

Speciaal voor Paul

Ondanks de dooi lag er vanmorgen nog een fikse hoeveelheid sneeuw. En het viel hier en daar dan ook niet mee om door de opgevroren randen heen te fietsen. Maar mooi was het wel. En wat was het heerlijk om te fietsen. Als mogelijk afscheid van deze winter dan ook nog enkele foto's.

In de duisternis bij vertrek

Bij Amsterdam-West, mooie weerspiegelingen






zaterdag 28 januari 2017

2017

De afgelopen jaren heb ik steeds meer dan 10.000 kilometer gefietst. Het zou zo maar eens kunnen zijn dat ik dat dit jaar niet ga halen. Er zijn hiervoor twee redenen. Ten eerste veranderende werkomstandigheden. Werkte ik voorheen voornamelijk in Hoofddorp, tegenwoordig maak ik onderdeel uit van een West-Europees team, waardoor ik regelmatig op stap moet. Deze maand was bijzonder druk. Ik was steeds maar een paar dagen thuis. Hoewel 'De Bak' vliegensvlug is brengt hij mij helaas niet in een uur of een paar uur op mijn bestemming. Helaas staat hij dus wat vaker stil. Daarnaast verwacht ik nog steeds dat men over niet al te lange tijd aan mijn knie gaat prutsen, dat zal het aantal kilometers ook geen goed doen.
Gisteren ben ik nog wel even ingestapt en ben naar mijn ouders gereden, ongeveer 60 kilometer. Achteraf bleek dat er in de regio ook nog schaatsmogelijkheden waren. Die heb ik helaas gemist. Alhoewel, 'De Bak' heeft wel een nieuwe ijservaring opgedaan. Ik heb overigens niet op het ijs gereden.


  
Er zijn geen grote reparaties uitgevoerd aan 'De Bak'. De grootste ingreep was het ophijsen van een sok. Ineens zag ik het. 'De Bak' had een afgezakte sok. Hoe kon dit? Ik vermoedde dat de sok kapot was en contacteerde Theo voor een paar nieuwe sokken. Die kreeg ik prompt opgestuurd. Maar bij verdere controle bleek dat ik mogelijk een fout had gemaakt na het smeren van een veerpoot. Misschien had ik zelf de sok niet goed geïnstalleerd. In ieder geval, het probleem was snel opgelost. De roest zoveel mogelijk verwijderd. En ook de wielkasten meteen maar eens goed schoon gemaakt en op sommige plaatsen bijgewerkt.



Een laatste dingetje was het kapje van mijn schuimkap. Die bleek ik ineens kwijt. Uiteindelijk bleek hij achtergebleven in Dronten bij Intercitybike op de oliebollentocht. Hij was gevonden en inmiddels opgehaald. In de winter mis ik de schuimkap niet, want ik rij bijna altijd overdekt, maar als het voorjaar weer begint..... In ieder geval ... I have got him..



vrijdag 30 december 2016

Oliebollentocht 2016

Er is al zoveel verteld over de oliebollentocht, wat moet ik nu nog toevoegen. Voor mij het meest bijzondere moment vond plaats bij Flevonice, waar Ymte ineens zei, bijna verzuchtte: 'Wat een hoop velomobielen, ze blijven maar komen'. Iemand anders zei, je moet ze nu gaan tellen en even later, bij het vertrek terug naar Dronten meldde hij dat hij er 197 geteld had, maar dat er al een paar weg waren. Het klonk emotioneel, en dat vond ik mooi. Ik kan mij voorstellen dat dit een hoogtepunt is uit zijn carrière. Zonder het jarenlange werk van Ymte had dit evenement nooit plaats kunnen vinden. Natuurlijk was hij niet de enige ....

De voortekenen waren al goed, veel inschrijvingen en een goede weersverwachting. Het zou wel eens een recordtocht kunnen worden. Ik had besloten om een dag eerder te gaan en te overnachten in Dronten. Op de heenweg was het prachtig weer, en bij Amersfoort kwam ik de eerste deelnemers al tegen. Werner was met zijn vrouw op weg naar Dronten. Ik had nog een familiebezoek voor de boeg en we hebben elkaar dus alleen maar even gegroet. Op weg naar Dronten was één obstakel, en dat was Nijkerk. Wat ligt die plaats in de weg. Verder een prachtige route langs de randen van de polder naar Zeewolde, daar even wat bijzondere biertjes gehaald. Even verderop een stop bij de snackbar 'De Biezenburcht' op de Knardijk, het was er hartstikke druk. De laatste kilometers in het donker, rond half 6 kwam ik ter plaatse. Brandende oliedrums lichtten de omgeving op.

Meteen onder een heerlijke douche gekropen die Frank via Marktplaats op de kop had getikt en me geïnstalleerd in de slaapruimte. Inmiddels was het duo Tante Lies en Erwin ook gearriveerd samen met Rodrigo. Natuurlijk weer gezellig kletsen met iedereen, maar ik was wel moe. Het eten stond klaar, wat was alles goed georganiseerd! Pasta met saus. De hele familie Sijbrandij en Frank spanden zich in om er een onvergetelijke oliebollentocht van te maken. Er werd maar pasta bijgekookt, in pannetjes, in een vergiet, overal werd pasta in gestort. En er was koffie, sappen, bier en yoghurt toe! Geweldig! Ik vond het jammer dat ik mij moe voelde en op tijd de koffer indook. Ik voelde mij zo moe, dat ik het gevoel had wat minder de aandacht aan mensen te kunnen geven. Leuk dat Marloes er toch was en ook Rob, ondanks dat ze niet mee konden fietsen.

Wat een grote ruimte heeft Intercitybike trouwens, hebben ze grote plannen voor verdere uitbreiding? Nog even verlekkerd gekeken naar een paar klaarstaande fietsen. Wat zien ze er mooi uit!




Heerlijk geslapen in een heel volle ruimte, geen last gehad van snurkers. Alleen Daniel, die natuurlijk zijn DF weer in elkaar probeerde te rammen zorgde voor overlast. Hij moest lachen toen de bezemsteel afbrak. Ook werd de eerste vierwieler getoond, gemaakt in XL formaat. Wat een ruimte heeft deze 4WDF-XL! Ik zou hem wel willen hebben, maar alleen mijn buikomvang is XL (ik heb altijd weer goede voornemens), de rest is gewoon Large. Ik vermoed dat een 4WDF nog wel een paar jaar op zich laat wachten.




De  volgende ochtend stond het ontbijt alweer klaar, langzamerhand kwamen er steeds meer fietsers binnen, velen met de auto en velen met de fiets. Om half 11 maakten de velonauten, velomobilisten en velovaarders* zich klaar om te vertrekken, maar vandaag waren we allemaal velovaarders. Alle modellen waren vertegenwoordigd. Onder andere een paar prachtige Quattrovelo's, vorig jaar reed Eva als enige mee, nu stonden er al een aantal te pronken.





De Noord-Hollanders waren er echter nog niet, LOL miste nog, gelukkig kwamen ze allemaal op de laatste moment aanzetten. Matthijs was met de auto, want de dag ervoor nog ziek, maar had terug moeten rijden om zijn fietsschoenen op te halen. De stoet zette zich in beweging. Op het laatste moment had ik uit sociale overwegingen mijn kap niet opgedaan, maar was gaan rijden met schuimdeksel. Daar had ik dus echt spijt van! Wat een gemene kou, die rottige mist, brrr! Ander klein leed, na een paar kilometer zag ik de eerste velovaarder al langs de weg staan. Lekke pijp, bah, met dat koude weer. Opeens stoof André Vrielink ons voorbij in een prachtige rode Orca, die Jan Goddemaer meegenomen had voor reparatie. Dat was inmiddels gebeurd en hij werd even getest. Hij vloog ons voorbij om klaar te staan om de rijders van de korte tocht van de langere tocht te scheiden. De langere tocht ging over een dijkje naar Elburg.




Vorig jaar had ik dit ook gereden op mijn ronde Zuiderzee. Het was toen zo mooi, nu was het helaas grijs. Er werd flink doorgereden en voordat we het wisten waren we alweer in Elburg.



Kort daarna kwamen alle rijders bijeen en werd een plaspauze ingelast. Heel slim gedaan, zo vlak voor Flevonice. Ik denk dat anders de toiletten het daar niet hadden aangekund. Zeker als we weten dat de gemiddelde velovaarder een man van middelbare leeftijd is. Bij Flevonice was het gezellig druk, en met de komst van 200 velovaarders werd het nog veel drukker. Een overvolle parkeerplaats met glimmende velomobielen zorgde hier en daar voor gefronste wenkbrauwen.




Ook dit was weer prima geregeld. Heerlijk, warme chocolademelk!




Na een uurtje vertrokken, zo snel mogelijk naar Dronten, waar we veel te vroeg waren. Maar uiteindelijk kwamen de oliebollen en de soep.



Rodrigo met oliebollen en soep
Even doorwarmen. Rond een uur of vier vertrok ik met Erwin richting huis. We zouden 40 kilometer samen fietsen. Bijna aan het einde van de Vogelweg kwamen we 6 gestrande velovaarders tegen, de banden werden geplakt en we gingen verder. Even verderop ging ik naar links, richting Utrecht. Over smalle paadjes door een bos, door hekjes, gemakkelijk doorfietsen volgens de fietsersbond..

Graag wil het team van Intercitybike van harte bedanken voor het evenement! In één woord: geweldig!  


* Misschien ten overvloede, de begrippen zoals vermeld in de Dikke van Dalen, uit het jaar 2022.

Velonaut:
Hardrijder in een velomobiel, zoekt uitdagende  omstandigheden en probeert records te breken. Heeft een wedstrijdmentaliteit en is eventueel testrijder.

Velomobilist:
Persoon, rijdend in velomobiel voor functionele redenen, bijvoorbeeld woon - werk verkeer.

Velovaarder:
Persoon rijdend ter ontspanning en comfort in een velomobiel. Snelheid is van ondergeschikt belang. Bijbehorend werkwoord 'velovaren', synoniem voor 'Olfen'.